Dag 16 The wilderness girls

24 september 2025 - Columbia Falls, Montana, Verenigde Staten

Gisteravond hebben we in de Sports Bar & Casino (waar je hier mee dood wordt gegooid, met het Casino dan, niet met een Sports Bar) een hapje gegeten. Helemaal niet luidruchtig of herrieachtig ofzo hoor🥴 lekker rustig met op de achtergrond het subtiele geluid van een NFL wedstrijd die over ongeveer 10 TV's werd uitgezonden. Lekker rustig dus! Not!!!😂

Wel onwijs lekkere babyribs gegeten, beetje veel, maar Niels die ook de ribs had, leek op een hongerige beer en heeft de rest van mijn ribs ook opgegeten. Ze waren echt onwijs lekker en zo tender, mals en zacht krijgen wij ze niet op onze Que.

Daarna terug naar de camper, even nog zitten en dan op tuk. Na een slechte nacht, is het opstaan voor mij niet altijd even leuk. Mijn lijf piept, kreunt en kraakt dan aan alle kanten en ik heb dan het gevoel dat ik niet wakker kan worden. Zo ook vanmorgen! Om 07:19 ging ik, na al 1,5 uur weer wakker te hebben gelegen, eruit om thee en koffie te zetten. Wassen, tanden poetsen, aankleden, pillen innemen.. alles gaat op de automatische piloot. Maar ja, het is niet anders, niet zeuren en doorgaan!

We gingen laat rijden, 10:00 uur pas. Richting Glacier National Park, wederom een schitterende weg met uiteindelijk een klein, bruin mormeltje langs de kant van de weg. Een Grizzly cub die schrok van het geluid van de camper en snel de bosrand weer in dook, te snel voor mij om er een foto van te maken en helaas konden we niet stoppen om het van dichterbij te bekijken omdat er verkeer vlak achter ons zat. Ik heb er dus maar een memory foto van gemaakt. Even met je ogen knijpen en het wordt opgeslagen.😊 Het stoppen op die plek  had waarschijnlijk ook niet echt handig geweest want een ongeveer 5 maanden oude bearcub heeft nog altijd een hele grote, boze moeder die op hem past en dus hadden we het risico kunnen lopen een encounter met moeder te hebben. Nâh, daar zaten we alledrie niet op te wachten dus de foto die we met onze hersens hebben gemaakt moet maar voldoende zijn😊. De weg bracht ons in van die hele kleine Hilbillie dorpjes en langs meren en beekjes met bijna altijd op de achtergrond de Rocky Mountains. Ergens in de middle of nowhere dook ineens een giftshop op, Niels en ik moesten daar natuurlijk even snuffelen😋. Daar op het parkeerterrein hebben we ook n broodje gedaan om vervolgens onze mooie weg weer te vervolgen 

1000021906

1000021908

Vaderlandslievend zijn ze hier wel, wel mooi zo'n grote vlag wapperend in de wind. 

1000021914100002191510000219161000021917100002191810000219191000021921100002192210000219231000021924100002192510000219261000021927100002192810000219291000021930100002193110000219321000021933100002193410000219351000021936100002193710000219381000021939100002194010000219451000021944100002194610000219481000021950

1000021949

1000021951

Later hebben we nog hertjes, wilde paarden, de alom aanwezige zwarte vlekjes en op de campground waar we nu staan een specht gezien. Volgens de mevrouw van de receptie loopt er hier in de buurt een moederhert met jong dus wellicht krijgen we bezoek.

Morgen willen we naar Glacier National Park en rijden een andere weg dan we oorspronkelijk in de planning hadden. De weg die we wilden rijden namelijk is niet geschikt voor campers van 30ft. We kunnen hem in Apgar Village parkeren en met een tourbus, zo'n ouderwetse rode bus met open dak, een excursie doen over de Sunroad (zie stippellijn foto)

1000021956

We doen ons daar geen plezier mee, zeker Niels voelt zich dan doodongelukkig omdat het verplicht vrijwillig stoppen is op de plekken waar de guide ons laat stilstaan. Niks voor ons die geplande tripjes dus we gaan gewoon met onze buffel bij de West ingang het park in en rijden onderlangs naar de Oost ingang. Daar kijken we dan of we doorrijden naar St Mary of in de buurt van Browning blijven. Misschien rijden we terug naar waar we nu staan of blijven een nacht in het park. Wat volgens mij ook weer een probleem wordt want we hebben een tijdslot gereserveerd om het park op te rijden tussen 09:00-11:00 uur en dat geldt dan voor 1 dag. 

We hebben al heel wat gereden en moeten nog wel n stukje.

1000021959volg de groene lijn 

Einddoel is Seattle en daar zitten we nu ongeveer 11 uur vanaf dus als we willen kunnen we in max 2 dagen in Seattle zijn. We hebben nog 8 dagen waarvan we hem de 8e dag in moeten leveren. De 7e dag zullen we hem schoon moeten maken en de koffers inpakken zodat we hem de 8e dag tussen 09:00-10:30 uur kunnen inleveren. Feitelijk hebben we dus nog 6 volle dagen om de rit te rijden naar Seattle. We gaan het redden!

Morgen eerst naar eens kijken of dat Glacier National Park wat is!

Foto’s

4 Reacties

  1. Marga:
    24 september 2025
    ❤️👍
  2. Elly:
    24 september 2025
    Heel veel plezier nog!!!
  3. Ank:
    24 september 2025
    Nog steeds stille wegen, heerlijk toch.?
    Mooie uitzichten.👍
    Wat zal jij straks weer lekker slapen in je eigen bed, maar ach je moet er wat voor over hebben.
    .
  4. Laura:
    24 september 2025
    Jeetje nog maar 6 dagen om naar Seattle te rijden 😅maar dat gaat lukken.