Dag 27 ....dag zuster Ursula!

Daar gingen we, 26 dagen geleden, richting Amerika! 

Wat hebben we een mooie reis gemaakt. 21 dagen lang hebben we met de camper, onze buffel, de hele westkant van de Verenigde Staten onveilig gemaakt. Begonnen in het hete Californië, gekeken hoe de sterren leven. Door de dorre droogte en hitte van de woestijn in Nevada en de al mooier wordende natuur in Utah en Arizona. We hebben door de nationale parken in Wyoming, Montana en Idaho gereden waar helaas maar weinig wildlife te spotten viel. Het enige wildlife wat er te zien was, daar was het direct vergeven van de mensen die met campers, trucks, fifth wheels en "gewone" personenauto's elkaar aan het verdringen waren om het mooiste plaatje te schieten. De alom aanwezige vertegenwoordigers van het park, de rangers, zorgden er voor om het wild te beschermen tegen sommige gekkies die geen genoegen namen met een foto op afstand.

Zelfs kleine beestjes als (grond)eekhoorns, wezels, marters, dassen of zelfs vogels hebben we niet kunnen spotten. Van Idaho reden we Washington state binnen, hebben daar geprobeerd de Orcas te bekijken, die volgens zeggen in grote getallen in de wateren rond de San Juan Islands zwommen behalve toen wij er waren helaas!

Van robuuste rauwheid in de Rocky Mountains naar de serene stilte in de bossen van Montana en Idaho, de natuur is werkelijk prachtig in al haar herfstkleuren. We hebben bijna 5000 km gereden door een prachtig, duur land waar fooi geven bijna een must is. Waar vriendelijkheid, nieuwsgierigheid en hulpvaardigheid elkaar verdringen om de eerste plaats, zelfs in het verkeer en waar Karens een fabeltje zijn.

Eindigend in Seattle waar we werkelijk 1,5 dag de tourist hebben gespeeld, was het fijn om te weten dat we bijna naar huis gingen. 

Vrijdagochtend om 4 uur ging het wekkertje en begon onze terugreis met een tussenstop op WashingtonDC waar we, door verkeerd interpreteren van de app, verkeerd waren gegaan en onnodig veel tijd kwijt waren aan onnodige dingen. Moeten "rennen" voor de trein die ons naar de gate zou brengen. Snel moeten lopen naar de taxfree shop, links en rechts mensen ontwijkend die viermanbreed door de gangen sjokten, om voor Niels nog ff peuken te halen en verbaasd zijn over het feit dat we ze niet meekregen maar dat de tas naar de gate werd gebracht door een medewerkster van de shop. Uiteindelijk konden we boarden en vertrok het vliegtuig mooi op tijd met een kortere vliegtijd dan gepland. We vlogen over de prachtige Rocky Mountains en over landschappen die leken op een lappendeken. 

Uiteindelijk landden we om 07:00 uur op Schiphol en omdat United Airlines geen gate had toegewezen gekregen moesten we via een trap het vliegtuig uit, in de bus die ons naar de gate bracht.

Door de security naar de bagage carrousel waar de koffers al in de rondte draaide en richting de uitgang. Helaas had de douane andere gedachten en na de vraag waar we vandaan kwamen vroeg hij ons vriendelijk of we onze bagage even wilden laten scannen. K..! Dachten Niels en ik gelijk want toegestane hoeveelheid sigaretten was 1 slof pp en we hadden er 4 bij ons ipv 3. Gelukkig was de douanebeambte in een goede bui of was onze snelle medewerking zonder tegensputteren een pre maar we konden zonder problemen verder. Pfieuw!😅

We zijn weer thuis, de vakantie is ten einde en de dagelijkse gewone dingen melden zich al gelijk. Jezus, wat n berg wasgoed!😝

Iedereen bedankt voor de aandacht en voor de, van sommige, leuke, bemoedigende, lieve berichtjes!😘

Tot de volgende reis😘