Dag 18 We're heading to Seattle

We werden vanmorgen heerlijk rustig wakker op de CG Whispering Pines. Geen herrie, geen snelweg die je op de achtergrond hoort maar gewoon complete stilte. Heerlijk. Rond de klok van 08:30  richting de douche en wat zie ik daar....een groep kalkoenen scharrelend over de camping. Toch leuk als je gewoon die beesten in het wild tegenkomt. Wel een lelijke vogel, weinig kleur ook

Later, toen we van het terrein wegreden waren de hertjes er ook weer.

Onze weg leidde ons naar een campground net buiten Bonners Ferry een plaatsje in Idaho. Ja Ja, we zitten straks weer in een andere staat, Idaho, de 7e. Hiervoor hebben we al Californië, Nevada, Utah, Arizona, Wyoming & Montana doorkruist. Het tijdsverschil met Nederland is dan ook weer 9 uur in plaats van de 8 in Wyoming en Montana.

Halverwege onze reis zag Niels ineens een plekje waar we even de benen konden strekken en 'n broodje konden eten dus onze buffel vol in de ankers en linksaf. De plekjes waar je kan staan zijn hier niet altijd duidelijk aangegeven dus moet je snel reageren. Nou is onze buffel net een vrachtwagen met oplegger (zo reageert ie ook🫣) dus moest Niels pittig remmen om het plekje niet voorbij te denderen.

Wat een mooi plekje aan een meer, ook weer een en al rust, je kon hier zelfs overnachten voor $12,- per nacht. No hook-up of andere luxe alleen water en complete stilte met waarschijnlijk 's nachts een hert of een beer die langs loopt. Die prijs is peanuts vergeleken met wat ik hier op de hook-up CG af en toe moet betalen. Gelukkig krijgen we bij de meeste Military discount want hé tenslotte gaat Niels een dezer maanden toch weer naar Defensie en we blijven Nederlanders dus korting is altijd prettig. Niels wordt wel elke keer bedankt voor zijn service...nah das dan wel weer leuk!!😁

Het meer, prachtig helder en niet echt koud, tenminste zo voelde het bij de eerste stappen, nodigde ons waterkind uit om te gaan zwemmen. Helaas was het verderop in het water toch kouder dan we dachten dus bleef het voor Niels bij pootje baden (en voor mij ook)

Ik vond tot halverwege mijn kuit ver genoeg en na even met mijn tenen in de modderige zandlaag te hebben gestaan ging ik er uit. Wat liggen hier een mooie dennenappels. Groot, compleet, mooi en heel veel, jammer dat ik ze niet mee mag meenemen. Wat zou dat leuk zijn op een of andere nog nader te bepalen workshop. 

Na ons broodje hebben we nog even heerlijk van de plek genoten, Ad even relaxed aan het meer, Niels met zijn peuk en ik was wat verderop gelopen om het meer daar te bekijken.

Toen ik terugliep zag ik in mijn ooghoek nog n klein eekhoorntje op n tak waar ik natuurlijk een foto van moest nemen.

We reden weer verder over een prachtige weg door een gebied wat erg Trump aanhangig is. De borden langs de kant van de weg zeiden genoeg. Een bord stak daar overigens wel bovenuit.. dit bord zei: The answer is Jezus! Nou ben ik niet gelovig en heb ik ook zeker niet de intentie om mensen die wel gelovig zijn te beledigen maar... "het antwoord is Jezus?????" Oke, hoe is het met je moeder? Jezus! Was jouw kat laatst niet overleden? Jezus! Ik weet nou niet of dit de goede antwoorden zijn🤔🤣😂

Ze zijn hier ook echt vaderlandslievend want moet je zien wat een vlag hier wappert.

Helaas lagen er langs de kant van de weg heel veel wasberen, stinkdieren en hertjes. Eigenlijk wat er bij ons aan vogels, vooral ganzen, langs de kant ligt, liggen er hier hertjes en dergelijke. Minder prettig om te zien moet ik zeggen.

Na verloop van tijd zei Niels ineens: daar heb je hem!!! Hij wees naar rechts en daar in het stroompje landde net een Bald Eagle, witte kop, witte staart, te snel voorbij om te fotograferen, te veel verkeer achter ons om te kunnen stoppen. In n flits ben je er voorbij maar in die flits zie je hem. Mooi, groot, te ver voor n foto, te snel maar daar was ie, de eerste!

We kwamen al dichterbij Idaho en voordat je deze staat ingaat kom je langs het Kootenai Indian reservaat. Daar stroomt ook de Kootenai River die al sneller gaat stromen en al breder wordt en uiteindelijk eindigt in de Kootenai Falls. Een prachtige brede waterval en een mooie wandeling er naartoe.

Er stond daar een boom met een mooie stevige zijtak en wat doet onze Nelepelesnoeppepoepelemannetje dan??? Precies?? Klimmen en ff een Push up!!🤣

Met donderend geraas kwam het water naar beneden. Even verderop kon je een suspension bridge op om het vanaf het midden te bekijken. Die bruggen zijn niets voor MamaSan dus bleef ik aan de kant terwijl de mannen even de brug op en neer gingen.

We moesten vanaf dit punt nog een uur rijden wat vrij soepel verliep. Bij het betreden van de staat Idaho is het tijdsverschil dus weer 1 uur extra.

Als je de kaart bekijkt van wat we nu gereden hebben, zie je dat we vlak langs de Canadese grens rijden (de roze streep met zwarte stippellijn). We mogen van het verhuurbedrijf absoluut Canada niet in en dat gaan we ook niet doen. Opletten dus bij het bepalen van onze ritten. Morgen gaan we richting Kettle Falls (groen onderstreept) of verder. Dat zien we morgen wel weer. Voor nu staan we in Naples op het Blue Water RV resort waarvan we nu kunnen zeggen dat ook deze CG dezelfde website bouwer heeft als al die vorige🤣🤣🤣. 

De prikkel, tot morgen😘